The Casa Lina Drawings

Tijdens een kort verblijf in Casa Lina in januari 2008,  heb ik me hoofdzakelijk geconcentreerd op de voorbereiding van een expo in SECONDroom te Brussel. Deze voorbereiding werd uiteindelijk een tekensessie van twee dagen en er werd me op dat moment ook gevraagd een korte tekst door te geven voor de website van SECONDroom.
Het verblijf in Casa Lina was een ontmoeting met mijn nabije familie. Tijdens deze dagen heb ik aan mijn moeder en aan mijn vriendin gevraagd nog eens naar mijn tekeningen te kijken en  specifiek naar de booklet ‘art is better when you know the artist’, die ik een maand eerder had uitgegeven. De volgende twee teksten zijn het resultaat hiervan.

Lieven Segers.
 


 
Typerend in Lieven Segers’ werk is dat hij zowel “ware” als “mythische” evenementen en thema’s, van zeer uiteenlopende aard weet te analyseren,  te ontleden en te ontrafelen, om ze vervolgens terug aan elkaar te rijgen volgens zijn eigen specifieke perceptie en visie.
De vindingrijke vormgevingen van zijn percepties impliceren een waaier van accenten; extreem, ongecompliceerd, komisch, spiritueel, ritmisch, imponerend, verwonderend, fris…
Zijn teksten, al dan niet als  accessoires, zijn diepgaand, intelligent en raak.
Het kunnen omgaan met deze vormkrachten geven de kunstenaar een gevoel van voldoening en scheppingsvreugde, maar geven ook blijk dat hij hiermee vreedzaam de stormen van het leven probeert te trotseren.
Hij is een denkend en explorerend  iemand, op een zoektocht naar zichzelf en naar zijn eigen zieleleven.

Bernadette Sochacki, 18 januari 2008.
Casa Lina, Arenas, Spanje.



Waarschijnlijk is de  hel een vertrouwde omgeving en de poortwachter een oude bekende. Het alledaagse herbergt een verontrustende realiteit en het ergste moet nog komen, al komt het gewoon door de deur.
Lieven breekt bestaande, vanzelfsprekende denkruimtes open op een humoristische en bevragende manier.
Het zwarte gat wordt een toevluchtsoord voor de anti-held.
De figuren, de lijdende voorwerpen in Lievens tekeningen, nemen een ongemakkelijke houding aan, een genanterie. Niets menselijks is ons vreemd, toch zorgen de tafereeltjes en overpeinzingen bij de toeschouwer vaker voor misprijzen dan begrip.
Lieven ventileert zijn gedachten, neemt een houding in, poneert een stelling maar oordeelt niet. Hij legt ons niets op, maar breekt de dingen open.
Op een liefdevolle manier neemt hij een spottend scalpel ter hand en fileert de mens met een handigheid (of met opzet aangewende visuele onhandigheid) tot hanteerbare brokjes intelligente humor.

Michèle Matyn, 18 januari 2008.
Casa Lina, Arenas, Spanje.